سپاس پروردگارشان و ايمان آورند به او و آمرزش خواهند به آنان كه ايمان آوردند ، پروردگارا فرا گرفتى همه چيز را به رحمت و علم پس بيامرز كسانى را كه توبه كرده و راه تو را پيروى كردند و نگه دارشان از آتش دوزخ . پروردگارا درآورشان به بهشتهاى عدن كه وعده دادى ايشان را و آنان كه شايسته شدند از پدرانشان و همسرهاشان و فرزندانشان كه تو عزيز و حكيم هستى . و دورشان دار از بديها و آن چه را در آن روز از بديها بدور داشتى پس همانا رحمتش كردى و اين است رستگارى بزرگ . همانا آنان كه كافر شدند خوانده شوند كه خشم خدا بزرگتر است از خشم شما مر خودتان را هنگامى كه خوانده شديد به سوى ايمان سپس كافر شديد .
قرائت :
اهل مدينه و « ابن عامر » ، ( كلمات ربك ) را به صورت جمع خوانده و ديگران مفرد و به صورت ( كلمة ربك ) خواندهاند .
كسانى كه مفرد خواندهاند دليل آوردهاند كه مفرد در چنين مواقعى به معنى جمع مىباشد چنان كه مىگويى ( يعجبنى قيامكم و قعودكم نشست و برخاست شما ، من را به شگفت آورده است ) كه لفظ ( قيام ) و ( قعود ) اگر چه مفرد هستند ولى معنى جمع از آنها استفاده شده است ، چنان كه خداوند مىفرمايد :
( إِنَّ أَنْكَرَ الْأَصْواتِ لَصَوْتُ الْحَمِيرِ )
، « همانا بدترين آوازها ، آواز خران است - لقمان - 19 » كه در اينجا نيز ( صوت ) كه به لفظ مفرد بوده از آن معنى جمع استفاده شده است .
دليل آنان كه جمع خواندهاند اين است كه مصدر و لفظ ( كلمة ) در صورتى مىتواند در حال افراد به معنى جمع باشد كه داراى اجناس مختلف نباشد ولى اين لفظ داراى اجناس مختلف است .
تفسير :
پس از اينكه خداوند حال كافران از اقوام گذشته را بيان مىكند ميگويد :