تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ترجمه تفسير مجمع البيان (فارسى) — صفحة 140

مساهمون:

ص١٤٠
براى او . آگاه باش ، براى خداوند است دين خالص ، و آنان كه گرفتند به غير از او اوليائى را كه عبادت نمىكنيم ايشان را مگر كه نزديك كنند ما را به خداوند نزديك كردنى ، بدرستى كه خداوند حكم مىكند ميان ايشان در آنچه كه بودند اختلاف مىكردند ، همانا خداوند هدايت نمىكند آن را كه دروغگوى ناسپاس باشد . اگر خدا بخواهد فرزندى بگيرد بر ميگزيند از آن چه مىآفريند آن چه بخواهد ، منزه است او كه اوست خداوند يكتاى قهار . آفريد آسمانها و زمين را به حق ، مىگرداند شب را به روز و مىگرداند روز را به شب ، و مسخر كرد خورشيد و ماه را هر يك مىروند به اجل معينى ، آگاه باش اوست عزيز و بسيار آمرزنده .

شرح لغات :

تكوير - افكندن چيزى به روى چيزى را گويند ، گفته مىشود ( كور المتاع ) يعنى قسمتى از كالا را به قسمت ديگرى انداخت و از اين باب است كه مىگويند ( كور العمامة ) يعنى عمامه را پيچيده و بعضى را روى بعضى چرخاند و قرار داد .

اعراب :

تنزيل - تنزيل مبتداء بوده و خبر آن ( من اللَّه ) مىباشد ، يعنى تنزيل كتاب از خداوند است نه غير او ، چنان كه گفته مىشود استقامت مردم از پيامبران است ، و جايز است ( تنزيل الكتاب ) خبر براى مبتداء محذوف بوده و تقدير چنين باشد : ( اين است نازل كردن كتاب ) در اين صورت جايز است كه ( من اللَّه ) خبر بعد از خبر باشد و جايز است كه موضعاً منصوب بوده كه متعلق به تنزيل باشد . بالحق - اين كلمه مفعول انزلنا مىباشد و جايز است كه محلًا حال بوده و تقدير چنين باشد ( انزلنا الكتاب محقا ) پس ذو الحال ( نا ) در انزلنا يا الكتاب مىباشد . زلفى - بناء به مصدريت در موضع نصب است و تقدير چنين بوده كه