( ليقربونا قربى ) پس مقصود اين است كه ( ما نعبدهم الا ليقربونا )
تفسير :
خداوند سبحان شأن قرآن را بزرگ شمرده و مكلفان و مردم را به بر پا داشتن معارف آن و پيروى از دستورات و نواحى آن تشويق و تحريص كرده و مىفرمايد :
تَنْزِيلُ الْكِتابِ مِنَ اللَّهِ الْعَزِيزِ
( فرو فرستادن اين كتاب است از خداوند عزيز ) كه متعالى و برتر از شبيه و مثال است .
الْحَكِيمِ
( حكيم ) در كردار و گفتار است ، خداوند خود را به عزت ستوده است تا از مخالفت كتابش هشدار دهد و به حكمت ستوده است تا اعلان كند كه كتابش را حفظ كرده تا بدون تغيير به دست مكلفان برسد .
إِنَّا أَنْزَلْنا إِلَيْكَ الْكِتابَ بِالْحَقِّ
( ما نازل كرديم بر تو كتاب را به حق ) يعنى آن را بدون غرض و باطل فرو نفرستادهايم ، و يا آن را به امر حق يعنى به دين درست نازل كردهايم .
فَاعْبُدِ اللَّهَ
( پس پرستش كن خداوند را ) يعنى با عبادت خود تنها متوجه خدا شو .
مُخْلِصاً لَهُ الدِّينَ
( خالص كننده براى او دين را ) از شريك گرداندن بتها و صنمها . اخلاص ، قرار دادن بنده است عمل خود را براى آفريدگارش كه اين كار را براى دنيا انجام نمىدهد .
أَلا لِلَّهِ الدِّينُ الْخالِصُ
( آگاه باش دين خالص براى خداوند است ) .
خالص چيزى باشد كه آميخته به ريا و شهرت و وجهى از وجوه دنيا نباشد و دين خالص عبارت از اسلام است . و اين قول « حسن » است ، و « قتاده » گفته : دين خالص عبارت از شهادت ( ان لا إله الا اللَّه ) است ، و گفته شده كه دين خالص عبارت است از : اعتقاد واجب در توحيد و عدل و نبوت و شرايع و اقرار به آنها و عمل به موجبشان و برائت از هر دينى كه غير از آن باشد و اين تفصيل قولِ