خستگى بيندازند ، بازهم در عبادت من تقصير و كوتاهى كرده و به حقيقت محتواى عبادت من نرسيده و به آنچه از كرامات و نعمتهاى بهشتى آرزو مىكنند دست نخواهند يافت ؛ و لكن اگر به رحمت من وثوق نموده و به فضل من اميدوار باشند و به حُسن ظنّ من اطمينان كنند ، رحمت من در چنين حالتى نصيبشان خواهد شد و از بهشت رضوان من به ايشان خواهد رسيد و آمرزش و بخشش من شاملشان مىگردد ، كه همانا من خداى بخشاينده و مهربان هستم و به آن ناميده شدهام .
116 - امام باقر عَلَيْهِ السَّلَامُ به نقل از پيامبر خدا صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ فرموده است :
مايهء شگفتى است كه ، خداوند براى مؤمن مقدّراتى را در نظر نمىگيرد مگر آنكه خير و سعادت او در آن مىباشد ، - شادمان نمايدش و يا بدحال - اگر گرفتارش كند كفارهء گناهانش باشد ؛ و اگر در رفاه و سلامت قرارش دهد ، او را گرامى داشته و تشويقش نموده است .
117 - امام صادق عَلَيْهِ السَّلَامُ فرمود :
چه بسا نعمتى كه خداوند به بندهاش مىدهد در راستاى آرزوهايش نباشد ؛ و چه بسا آرزومندى آرزويى كند در غير مقصود خود ؛ و چه بسا كوشش كنندهاى در جهت مرگ خود تلاش نمايد ولى براى سهميّه مقدّرات خود بسيار كُند و دلسرد باشد .
118 - زراره گويد :
از ابو جعفر ( امام محمّد باقر ) عَلَيْهِ السَّلَامُ شنيدم كه در مورد قضا و قدر خداى عزيز و
التمحيص ( تكامل و طهارت روح ) ( فارسى ) — صفحة 125
مساهمون: محمد بن همام الإسكافي
ص١٢٥