تخطي إلى المحتوى الرئيسي

هداية العلم وغرر الحكم ( گفتار امير المؤمنين على ( ع ) ) ( همراه با ترجمه فارسى هداية العلم و غرر الحكم ) ( فارسى ) — صفحة 1428

مساهمون:

ص١٤٢٨
28 - لير عليك أثر ما أنعم اللّه به عليك 7358 . 29 - لن يقدر أحد أن يستديم النّعم به مثل شكرها و لا يزينها به مثل بذلها 7443 . 30 - من عدّد نعمه محق كرمه 7958 . 31 - من استعان بالنّعمة على المعصية فهو الكفور 8455 . 32 - من كثرت نعم اللّه عليه كثرت حوائج النّاس إليه ( فإن قام فيها بما أوجب اللّه سبحانه عليه فقد عرّضها للدّوام و إن منع ما أوجب اللّه سبحانه فيها فقد عرّضها للزّوال ) 8752 8600 . 28 - بايد بر تو نشان آنچه خداوند به آن بر تو انعام و احسان كرده ببيند ( يعنى خداوند به تو داده هم مصرف خود و اهل و عيالت كن و هم به ديگران احسان نما ) . 29 - هرگز احدى توانائى ندارد كه نعمت ها را به مثل شكر آن پاينده دارد و آنها را زينت نمى دهد به مثل بذل و بخشش آنها . 30 - هر كه نعمتهاى او ( خدا ) را بشمارد كرم او را باطل ساخته است ( يعنى بكريمى او معتقد نيست ( زيرا كه نعمتهاى خدا قابل شماره نيست چنان كه فرموده : وَ إِنْ تَعُدُّوا نِعْمَةَ اللّهِ لا تُحْصُوها مرحوم علامه خوانسارى چنين معنى كرده : هر كه نعمتهاى خود را بشمارد كرم خود را باطل ساخته است ) . 31 - هر كه بوسيله نعمت بر معصيت يارى جويد پس او بسيار كفران كننده است . 32 - هر كه نعمت هاى خدا بر او فراوان شود حاجت هاى مردم بسوى وى بسيار گردد ( پس بايد در قضاء حوائج بكوشد ) پس اگر در آنها به آنچه خداى سبحان بر او واجب نموده ( از شكر و پرداختن حقوق واجبه و مانند آن ) قيام نمايد آنها را در معرض دوام و پايندگى در آورده است ، و اگر در آنها آنچه خداى سبحان واجب نموده است جلوگيرى نمايد ( شكر ننموده و حقوق را نپردازد ) آنها را در معرض زوال قرار داده