تخطي إلى المحتوى الرئيسي

هداية العلم وغرر الحكم ( گفتار امير المؤمنين على ( ع ) ) ( همراه با ترجمه فارسى هداية العلم و غرر الحكم ) ( فارسى ) — صفحة 1426

مساهمون:

ص١٤٢٦
14 - إنّما يعرف قدر النّعم بمقاساة ضدّها 3879 . 15 - إذا رأيت اللّه سبحانه يتابع عليك النّعم مع المعاصي فهو استدراج لك 4047 . 16 - إذا نزلت بك النّعمة فاجعل قراها الشّكر 4065 . 17 - إذا رأيت ربّك يتابع عليك النّعم فاحذره 4082 . 18 - بعوارض الآفات تتكدّر النّعم 4252 . 19 - ربّ منعم عليه مستدرج بالنّعمى 5318 . بكن ( معلوم است كه استطاعت تحقق پيدا نكند ) . 14 - همانا بس قدر نعمت ها بقياس كردن يا به رنج كشيدن ضدّ آنها شناخته مىشود ( يعنى تا كسى نعمتى را از دست ندهد و به زحمت فقدان نعمت دچار نگردد قدر نعمت را نخواهد فهميد ) . 15 - هر گاه ديدى كه خداى سبحان بر تو با وجود معاصى نعمت ها را پى در پى مى فرستد ، پس آن استدراج است براى تو ، ( يعنى نظر لطف خود را از تو قطع كرده ، كى شود نعمتها را از تو بگيرد و تو را بسبب گناه كيفر نمايد ، مبادا چنين كارى سبب غرور شود ) . 16 - هر گاه به تو نعمتى فرود آمد مهمانى آن را شكر قرار ده ( يعنى نعمت مهمان تو است پذيرائى آن شكر الهى است ) . 17 - هر گاه پروردگار خود را چنين ديدى كه بر تو نعمت ها را پى در پى مى فرستد پس بترس ، چون ممكن است استدراج و نوعى عقوبت باشد . 18 - به ورود آفتها نعمت ها تيره مىشود ( يعنى بايد آدمى بدنبال نعمتى برود و جد و جهد نمايد كه چيزى آن را تيره و مكدّر نسازد كه آن نعمتهاى اخروى است ) . 19 - بسا نعمت داده شده بر او كه بسبب نعمتها استدراج شده است ( يعنى گاهى نعمت رحمت نبوده بلكه عذابى است از جانب خدا پروردگار مى خواهد او را
هداية العلم وغرر الحكم ( گفتار امير المؤمنين على ( ع ) ) ( همراه با ترجمه فارسى هداية العلم و غرر الحكم ) ( فارسى ) — صفحة 1426 | عبد الواحد الآمدى التميمي / شيخ الإسلامى