15 - من منّ بمعروفه أسقط شكره 8510 .
16 - من منّ بمعروفه فقد كدّر ما صنعه 9116 .
17 - من منّ بإحسانه فكأنهّ لم يحسن 9158 .
18 - من منّ بمعروفه أفسده 9231 .
19 - ما كدّرت الصّنايع به مثل الامتنان 9504 .
20 - ما أهنأ العطاء من منّ به 9535 .
21 - ما أكمل المعروف من منّ به 9568 .
22 - ما هنّأ بمعروفه من كثر امتنانه 9571 .
23 - وزر صدقة المنّان يغلب أجره 10135 .
24 - لا صنيعة للممتنّ 10512 . 15 - هر كه به احسان خود منّت گذارد شكرش را ساقط نموده است ( يعنى ديگر كسى از او تشكر نخواهد نمود ) .
16 - هر كه به احسان كردن خود منتى گذارد ، پس در حقيقت آنچه را كه كرده ( از احسان ) تيره ساخته است .
17 - هركه به احسان كردن خود منّت نهد گويا احسانى ننموده است .
18 - هركه به احسان خود منت گذارد آن را فاسد نموده است .
19 - احسانها به چيزى مانند منّت گذاشتن تيره نخواهد شد .
20 - گوارا ننموده عطا و بخشش را كسى كه به آن منّت گذارد .
21 - احسان را كامل نگردانيده است كسى كه به آن منّت گذارد .
22 - احسانش را گوارا ننموده كسى كه منّت گذاردن او بسيار باشد .
23 - گناه صدقه منّت گذارنده بر اجر او غلبه خواهد نمود ( پس بايد از منّت نهادن گريخت ) .
24 - هيچ احسانى براى منّت گذارنده نيست .
هداية العلم وغرر الحكم ( گفتار امير المؤمنين على ( ع ) ) ( همراه با ترجمه فارسى هداية العلم و غرر الحكم ) ( فارسى ) — صفحة 1366
مساهمون: عبد الواحد الآمدى التميمي
ص١٣٦٦