119 - لا فقر لعاقل 10449 .
120 - لا يلفى العاقل مغرورا 10563 .
121 - لا أشجع من لبيب 10591 .
122 - لا ينبغي أن يعدّ عاقلا من يغلبه الغضب و الشّهوة 10898 .
123 - ينبغي للعاقل أن لا يخلو في كلّ حالة عن طاعة ربهّ ، و مجاهدة نفسه 10922 .
124 - ينبغي للعاقل أن يعمل للمعاد ، و يستكثر من الزّاد قبل زهوق نفسه ، و حلول رمسه 10923 .
125 - ينبغي للعاقل أن يقدّم لآخرته ، و يعمر دار إقامته 10932 .
126 - ينبغي للعاقل أن يكتسب بماله المحمدة ، و يصون نفسه عن المسألة 10942 . 119 - هيچ فقرى براى عاقل نيست ( زيرا كه بالاتر از مال را دارا است ) .
120 - يافت نمى شود خردمند فريب خورده شده .
121 - نيست دليرتر از عاقل .
122 - سزاوار نيست كه عاقل شمرده شود كسى كه بر او خشم و شهوت غلبه كند .
123 - براى عاقل سزاوار آنست كه در هر حال از اطاعت پروردگارش ، و جهاد با نفس خود خالى نباشد .
124 - براى عاقل سزاوار چنين است كه براى روز بازگشت عمل كرده ، و از توشه زياد بر گيرد پيش از رفتن نفس خويش و فرود آمدن در قبر خود .
125 - براى عاقل سزاوار اين است كه براى آخرت خود پيش فرستد ، و سراى اقامت خود را ( آخرت ) آباد سازد .
126 - براى عاقل سزاوار اين است كه به مال خود مدح و ستايش مردم را
هداية العلم وغرر الحكم ( گفتار امير المؤمنين على ( ع ) ) ( همراه با ترجمه فارسى هداية العلم و غرر الحكم ) ( فارسى ) — صفحة 987
مساهمون: عبد الواحد الآمدى التميمي
ص٩٨٧