28 - من أمارات الخير الكفّ عن الأذى 9330 .
29 - ما خير بعده النّار بخير 9496 .
30 - لا تعدّنّ شرّا ما أدركت به خيرا 10185 .
31 - لا تعمل شيئا من الخير رياء ، و لا تتركه حياء 10254 .
32 - لا يقولنّ أحدكم إنّ أحدا أولى بفعل الخير منّي فيكون و اللّه كذلك ، إنّ للخير و الشّرّ أهلا فمهما تركتموه كفاكموه أهله 10391 .
33 - ما قدمّته من خير فعند من لا يبخش الثّواب ، و ما ارتكبته من شرّ گردد .
28 - از نشانههاى خير است باز ايستادن از اذيّت و آزار ( چه نسبت به انسانها و چه نسبت به غير آنها ) .
29 - خيرى كه بعد از آن دوزخ باشد خير نيست ( بلكه شر محض است ممكن است مقصود نعمتهايى باشد كه آدمى را به جهنم مى رساند و مردم آن را خير به حساب آورند ) .
30 - چيزى را كه به وسيله آن خير را به دست آورى شر مشمار ( مانند بلايى كه موجب اجر و ثواب است ) .
31 - از خير چيزى را از براى ريا ( و خوشنودى مردم ) عمل مكن ( چون شرك به خداست ) و آن را از جهت شرم و حياء ( كه از كردن آن خجلت بكشى ) ترك منما ( زيرا آدمى بايد خدا را در نظر گيرد سرزنش مردم و ايراد آنان حكم را تغيير نمى دهد ) .
32 - ( از فرازهاى حكمت 414 نهج البلاغه است كه در آن فرموده : كار خير را انجام دهيد و چيزى از آن را كوچك مشماريد زيرا كوچك آن بزرگ و اندك آن بسيار است آن گاه فرموده : ) هرگز احدى از شما نگويد : به راستى ديگرى به كار خير از من سزاوارتر است ، پس به خدا سوگند چنين باشد ، به راستى كه براى خير و شر اهلى است ، هرگاه شما آن را ترك كنيد اهلش آن را كفايت خواهد نمود .
33 - آنچه از خير پيش فرستادهاى در نزد كسى ( خدا ) است كه كم نمى گذارد
هداية العلم وغرر الحكم ( گفتار امير المؤمنين على ( ع ) ) ( همراه با ترجمه فارسى هداية العلم و غرر الحكم ) ( فارسى ) — صفحة 440
مساهمون: عبد الواحد الآمدى التميمي
ص٤٤٠