بدينسان احساسات را در خدمت خرد ، عشق را در خدمت حقّ ، گريستن را در راه اصلاح نفس قرار مىدهيم . همچنين مجالس عزادارى را به آموزشگاهى براى آموختن فقه دينى و هيئتها را به جايگاهى براى دفاع از مؤمنين كه دوستداران و پيروان امام شهيد مىباشند و نيز مظلومين سراسر جهان تبديل مىنماييم ؛ و اگر چنين نكنيم ، سيل جوشان و شورانگيز احساسات مردم ، بىهدف پيش خواهد رفت .
5 - پايدارى تا شهادت يا پيروزى
اينك ما پس از آشكار ساختن راه ، و روش نمودن راهبرد كار بايد استقامت و پايدارى را از رويداد عاشورا و سخنانى كه چون آذرخش ويرانگر بودند ، الهام بگيريم . چنان كه امام حسين عليه السلام مىفرمايد :
« أَلَا وَإِنَّ الدَّعِيَّ ابْنَ الدَّعِي قَدْ تَرَكَنِي بَيْنَ اثْنَتَيْنِ : بَيْنَ السِّلَّةِ وَالذِّلَةِ
. وَهَيْهَاتَ لَهُ ذ لِكَ ، هَيْهَاتَ مِنِّي الذِّلَّةُ ؟ أَبَى اللَّهُ ذ لِكَ وَرَسُولُهُ وَالْمُؤْمِنُونَ وَجِدُودٌ طَهُرَتْ ، وَحُجُورٌ طَابَتْ ، أَنْ نُؤْثِرَ طاعَةَ اللِّئامِ عَلى مَصارِعِ الْكِرامِ » « 1 » .
« آگاه باشيد ! كه زنا زاده فرزند زنا زاده ، مرا ميان دو چيز مخيّر كرده است ؛ ميان شمشير كشيدن و خوارى ديدن ! و چه دور است آن از من ! چه دور است كه ما ذلّت را بپذيريم ! خدا و پيامبر و مؤمنان و امّتهاى پاك و نياكان پيراسته ما ، آن را براى ما نپسندند ( آرى ) نخواهند پذيرفت
هامش
( 1 ) - بحارالانوار ، ج 45 ، ص 83 .