شايستهء رهبرى است كه ، منش و روش وى به امام حسين عليه السلام نزديكتر باشد ؛ و خداوند متعال هرگز امّتى را كه خالصانه و به خاطر خداوند متعال تسليم رهبرى الهى شود ، گمراه نخواهد ساخت . . . .
4 - راه روشن و آشكار
اگر مردم بدانند كه خود مسؤول هستند ، و از اين سنّت الهى كه در هستى تا ابد جريان دارد آگاهى يابند ، سنّتى كه قرآن كريم آن را چنين بيان مىنمايد :
. . . إِنَّ اللَّهَ لَايُغَيِّرُ مَا بِقَوْمٍ حَتَّى يُغَيِّرُوا مَا بِأَنفُسِهِمْ . . . « 1 » .
« ( امّا ) خداوند سرنوشت هيچ قوم ( و ملّتى ) را تغيير نمىدهد مگر آنكه آنان آنچه را در خودشان است تغيير دهند . . . »
سپس رهبرى ربّانى را بشناسند و درپى آن روانه گردند . دراين راستا اهل حلّ و عقد ( بزرگان و خبرگان امّت ) و مجاهدان ، انديشمندان و نيكوسرشتان پيشتاز با يكديگر به مشورت مىنشينند تا راهكارى درست و روشى آشكار را در راه اصلاح ، برنامهريزى نمايند .
همانا خداوند متعال بندگان خويش را با صفات نيكو توصيف مىنمايد كه بارزترين آنها مشورت است . پس اگر بعداز مشورت دربارهء امرى به توافق و وحدت نظر رسيدند ، همگى و به طور يكدست براى تحقّق بخشيدن به آن تلاش مىنمايند ، و دراين راستا
هامش
( 1 ) - سورهء رعد ، آيهء 11 .