است : او
« مِصْباحُ هُدىً وَسَفِينَةُ نَجَاةٍ » « 1 »
؛ « چراغ هدايت و كشتى نجات است . »
آرى ، كدامين چراغ روشنتر از چراغ شهادت و كدامين كشتى براى رهايى بشريت ، شتابانتر و بزرگتر از كشتى كفر و رزيدن به طاغوت و قيام الهى بر عليه ستمگران است ؟ بدينسان دههء عاشورا از ايّام اللَّه مىباشد ؛ زيرا دوستداران و پيروان اهلبيت عصمت و طهارت عليهم السلام دراين روزها با روح كربلا زندگى مىكنند . كربلايى كه جايگاه سرافرازى ايمان و جهاد فى سبيل اللَّه است ، جايى كه آكنده از ياد بود فداكاريها و ايثارگريهاى امام حسين عليه السلام اهل بيت او و ياران و فادارش مىباشد .
همانا ، روزهاى نزول رحمت الهى است ، تا آنجايى كه بسيارى از نيك صفتان از رحمتهاى الهى دراين روزها همچون بارانى كه بر زمينهاى حاصلخيز مىبارد ، بهرهمند مىگردند .
بنابراين ، بياييم و ما نيز همگام با مؤمنين راستين ، هر سال مشتاقانه و عاشقانه به استقبال دههء عاشورا برويم ؛ تا از آن ، توشهء عزم ، استقامت و عرفان را برگيريم ؛ شايد كه لطف و رحمت الهى شامل حال ما گردد و اوضاع پريشان ما روبه بهبود گذارد .
حال چگونه از اين ماه حرام استقبال نماييم و چگونه از آن توشه برگيريم ؟ در بصيرتهاى پيش رو مىتوان پاسخ اين پرسش را يافت .
هامش
( 1 ) - بحارالانوار ، ج 1 ، ص 184 .