2 - پرورش خطيبان و سخنرانان
ما داراى حوزههاى علميّهاى هستيم كه الحمد للَّهتوانستهاند در طول تاريخ از استقلال و پويايى خود پاسدارى نمايند . امّا اين حوزهها اغلب ، علماء و مراجع بزرگ را پرورش مىدهند . بنابراين بايد در كنار اين حوزهها يا درون آنها آموزشگاههايى را براى آموزش سخنرانى و خطابه به طلّاب اختصاص دهيم .
3 - برپايى همايشها
ماه محرّم تنها سرمايهء ما به شمار مىآيد . از اين رو ، هر سال به برگزارى مجالس در اين ماه مىپردازيم . امّا ، چرا همايشهايى را براى سخنرانان برپا نسازيم . همايشهايى كه درپى آن ، هر سال پيش از رسيدن ماه محرّم سخنرانان گردهم آيند و به تبادل انديشهها و نظرات خود ، براى پيشبرد مجالس حسينى بپردازند .
4 - نقش متولّيان حسينيهها و هيئتها
متوليان مجالس عزادارى ، حسينيهها وهيئتها بايد در طول سال گردهمائيهايى را برپا سازند تا بتوانند تصميمات لازم را براى ساخت حسينيهها ، جمعآورى كمكهاى مالى و آوردن سخنرانهاى نوانديش - كه بايد در پايه ريزى انديشههاى نوين سهيم باشند - بگيرند .
5 - نقش فرهيختگان
از فرد فرد فرهيختگان مىخواهم كه از گذر سخنان ، كتابها