هستى ، نزد او تباه نمىگردد . هر سازندهاى را پاداش دهد و هر قناعت پيشهاى را سامان بخشد ( و روزى رساند ) و به هر زارى كنندهء ( به درگاهش ) مهر ورزد ، و همهء منافع خلق را از نزد خود فرو آورده و اين كتاب جامع آسمانى ( قرآن مجيد ) را با نور درخشان خود نازل فرموده است . . . »
پس دراين عبارات تأمّل كنيم و بنگريم كه چگونه امام حسين عليه السلام پروردگارش را با سخنانى نورانى كه از آن يكتاپرستى و اخلاص برمىخيزد ، توصيف مىنمايد . همچنين به بررسى سخنان او در زمينهء نبوّت و امامت بپردازيم . چنان كه مىفرمايد :
« إِنَّا أَهْلُ بَيْتِ النُّبُوَّةِ وَمَعْدِنُ الرِّسالَةِ وَمُخْتَلَفُ الْمَلائِكَةِ ، وَبِنا فَتَحَ اللَّهُ وَبِنا خَتَمَ اللَّهُ ، وَيَزِيدُ رَجُلٌ فاسِقٌ . . . وَمِثْلي لا يُبايِعُ مِثْلَهُ . . . » « 1 »
. « ما خاندان نبوّت و معدن رسالت و موضع رفت و آمد فرشتگان و محل رحمت خداونديم و خدا به ما آغاز فرمود و به ما نيز ختم كرد ، يزيد مردى است تبهكار . . . و مثل من با چون اويى بيعت نخواهد كرد . »
علاوه بر آن امام حسين عليه السلام سخنانى در مورد مرگ فرمودهاند كه جاى تأمّل دارد :
« خُطَّ الْمَوْتُ عَلى وُلْدِ آدَمَ مَخَطَّ الْقِلادَةِ عَلى جِيْدِ الْفَتاةِ « 2 » »
« مرگ ، چون گردنبندى كه بر گردن دختر آويخته شده است ، فرزند آدم را فراگرفته . »
هامش
( 1 ) - حياة الإمام الحسين بن عليّ عليهما السلام ، القرشي ، ج 2 ، ص 255 .
( 2 ) - بحارالانوار ، ج 44 ، ص 366 .