خويش در كربلا مىخواست حقيقت و مظلوميت اهلبيت عليه السلام را ثابت نمايد .
بزرگداشت شعائر الهى
بدينسان ، شعائر « 1 » امام حسين عليه السلام ( يعنى همان مراسم بزرگداشت يادبود عاشورا ) باقى مىمانند و ادامه دارند ، زيرا اين شعائر جزئى از شعائر اللَّه هستند كه دربارهء آن ، قرآن مىفرمايد :
وَمَن يُعَظِّمْ شَعَائِرَ اللَّهِ فَإِنَّهَا مِن تَقْوَى الْقُلُوبِ « 2 » .
« و هركس شعائر الهى را بزرگ دارد ، اين كار نشانهء تقواى دلهاست . »
شعائر به هر آنچه كه انسان بزرگ مىدارد و تعظيم مىنمايد ، گفته مىشود ؛ البتّه به اين شرط كه حرام نباشد .
قرآن كريم در آيهء گذشته گوشزد مىنمايد كه مبادا نشانههاى دينى از محتواى خود تهى گردند . چرا كه آنها بايد تقوى و پرهيزكارى را در وجودمان محكم سازند .
پس بايد نيّت خود را در اداى نشانههاى دينى ( شعائر ) پاك و خالص گردانيم . همچون نماز ، كه اگر در نيّت خلوص نباشد اين نماز باطل است . زيرا نيّت در كنار ذكر خدا و خشوع دل ، چارچوب
هامش
( 1 ) - شعائر : در زبان عربى به معناى علامت و نشانه است . به مناسك و اعمال حجّنيز شعائر مىگويند كه به معناى نشانهها و علامتهاى حجّ مىباشد . همچنين در زبان متديّنين ، به اعمال مذهبى شعائر گفته مىشود . علاوه بر آن به مراسم حسينى و دههء عاشورا شعائر حسينى مىگويند . ( مترجم )
( 2 ) - سورهء حجّ ، آيهء 32 .