كربلا سرآغاز است نه پايان
آيا واقعهء دردناك كربلا پايان خطّى بود ، يا سرآغاز ؟
بسيارى از مردم مىپندارند كه اين واقعه ، پايان كار است . زيرا اهلبيت عليهم السلام و سرآمد آنها ، ابا عبداللَّه الحسين عليه السلام به شيوهاى دردناك و فاجعه آميزى به شهادت رسيدهاند كه هرگز روزگارچون آن را نخواهد ديد . به همين خاطر آنها زندگى را بر اين اساس بنامى سازند . زيرا مىگويند : امام حسين عليه السلام به شهادت رسيد و زنان و فرزندانش اسير گشتند ، بنابراين هرگز كسى نمىتواند قيام كند ، حقّ حسين را مطالبه نمايد و دولتى اسلامى را برپا نمايد . پس هرگز روزگار ، برپايى يك دولت اسلامى را نخواهد ديد .
و بدينسان زنجيرههاى شكست و در خود فرورفتن و خود باختگى در ذهنشان نقش مىبندد و به اين بسنده مىنمايند كه ياد اين واقعه را جاودانه سازند ، البتّه نه براى اينكه خاستگاه عمل را از آن برگيرند ، بلكه آن را توجيهگر عدم حركت و بىعملى قرار دهند . پس امام حسين عليه السلام كشته شد و ما بر او مىگرييم ، سينهزنى مىكنيم و شعائر گوناگونى را به خاطر زنده ساختن يادش برپا مىداريم .