تخطي إلى المحتوى الرئيسي

امام حسين (ع) تجلى حقيقت (فارسى) — صفحة 148

مساهمون:

ص١٤٨
هر آينه مىسوختم . »

اراده ، حكمت آفرينش

بدين‌سان اين ارادهء انسانى كه با هوى و هوسها ، سنگينى ماديات ، شوق به آنچه زمينى ست ، فشارهاى وحشت‌انگيز و تبليغات گمراه كننده ، مبارزه مىنمايد ؛ همان فلسفه و حكمت آفرينش انسان بر روى اين كره خاكى است . بلكه با اطمينان مىتوانم اقرار كنم كه اين اراده ، همان حكمت آفرينش همه هستى مىباشد . خداوندى كه به هر چيز مىگويد : « كُنْ فَيَكُون » « موجود باش ! پس موجود مىشود . » و كهكشانها و منظومه‌هاى شمسى بزرگ را در لحظه بيان « كاف » و « نون » كلمهء « كن » مىآفريند ؛ هرگز هستى را به خاطر بزرگى و عظمتش اندازه‌گيرى و ارزشيابى نمىنمايد ، بلكه او تنها يك چيز را ارزشيابى مىكند و آن ، ارادهء انسان ، عشق به خدا ، ايثار ، شهادت و صعود انسان از زمين شهوات به سوى افق عشق الهى مىباشد .

كربلا چكيده دلاوريهاى تاريخ

با نگرش در تاريخ پيامبران به بسيارى از فداكاريها ، كردارها و دستاوردهاى ويژه‌اى كه خرد انسانى نمىتواند به آنها دست يابد ، برمىخوريم . امّا همه اين كرامتها ، جانفشانيها ، ايثار و فداكاريها به يكباره و در مدّت زمان كوتاهى در كربلا گردآمدند . بنابراين بياييم و در اين زمينه به مطالعهء قرآن كريم كه تاريخ