امّا ، اگر براى پيكار در راه سرزمين ، يا ملّت ، يا امّت و يا در راه مسألهاى و ناديده گرفتن مسألهاى ديگر ، در حالى كه هر دو مسأله در ملاك واحدى و معيار واحدى مشترك باشند ، همانا پيكار تو خالص براى خداوند متعال نخواهد بود .
قرآن به صراحت مىفرمايد : ( وَمَا لَكُمْ لَاتُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَالْمُسْتَضْعَفِينَ مِنَ الرِّجَالِ وَالنِّسَاءِ وَالْوِلْدَانِ الَّذِينَ يَقُولُونَ رَبَّنَا أَخْرِجْنَا مِن هذِهِ الْقَرْيَةِ الظَّالِمِ أَهْلُهَا وَاجْعَل لَنَا مِن لَدُنْكَ وَلِيّاً وَاجْعَلْ لَنَا مِن لَدُنكَ نَصِيراً ) « 1 » .
« چرا در راه خدا ، و در راه مردان و زنانى كه به دست ستمگران تضعيف شدهاند ، پيكار نمىكنيد ؟ ! همان افراد ستمديدهاى كه مىگويند : پروردگارا ! ما را از اين شهر ، كه اهلش ستمگرند ، بيرون ببر ؛ و از طرف خود ، براى ما سرپرستى قرار ده ؛ و از جانب خود ، يار و ياورى براى ما تعيين فرما . »
اين بدين معنا مىباشد كه اين مستضعفين با هر وابستگى كه دارند ، خواه رنگين پوست باشند يا سفيدپوست ، خواه نيازمند باشند يا ثروتمند و خواه مؤمنين مخلص باشند يا غير از آن ، مستحقّ دفاع هستند . زيرا آنچه كه دراين زمينه مهم است ، اين مىباشد كه آنها مستضعف هستند .
اگر اين حقيقت درست باشد ، به اين موضوع اشاره مىنمايد كه گروهى از مردم زمينه را براى ظهور امام آماده مىسازند ، و اگر اين مطلب نيز حقيقتى راستين باشد به اين مفهوم است كه هنگاميكه
هامش
( 1 ) - سورهء نساء ، آيهء 75 .