« چرا در راه خدا ، و در راه مردان و زنانى كه به دست ستمگران تضعيف شدهاند . پيكار نمىكنيد ؟ ! همان افراد ستمديدهاى كه مىگويند : پروردگارا ! ما را از اين شهر ، كه اهلش ستمگرند ، بيرون ببر ؛ و از طرف خود ، براى ما سرپرستى قرار ده ؛ و از جانب خود ، يار و ياورى براى ما تعيين فرما * كسانى كه ايمان دارند ، در راه خدا پيكار مىكنند ؛ و آنها كه كافرند ، در راه طاغوت . پس شما با ياران شيطان ، پيكار كنيد ؛ و از آنها نهراسيد ؛ زيرا كه نقشهء شيطان ، همانند قدرتش ضعيف است * آيا نديدى كسانى را كه به آنها گفته شد : فعلا دست از جهاد بداريد ؛ و نماز را برپا كنيد ، و زكات بپردازيد ؛ امّا آنها از اين دستور ناراحت بودند ، ولى هنگاميكه فرمان جهاد به آنها داده شد ، جمعى از آنان ، از مردم مىترسيدند ، همانگونه كه از خدا مىترسند ، بلكه بيشتر . و گفتند : پروردگارا ! چرا جهاد را بر ما مقرّر داشتى ؟ ! چرا اين فرمان را تا زمان نزديكى تأخير نينداختى ؟ ! به آنها بگو : سرمايه زندگى دنيا ، ناچيز است ؛ و سراى آخرت ، براى كسى كه پرهيزگار باشد ، بهتر است . و به اندازه رشته شكاف خرمايى ، به شما ستم نخواهد شد . »
ما در اين آيات كه بطور خلاصه ، ابعاد و نشانههاى جامعهء اسلامى با فضيلت را مشخّص مىسازند ، دو آيه پىدرپى مىيابيم كه پيرامون ضرورت پيروزى مستضعفين در هر كجا كه باشند ، با ما سخن مىگويند و بيان مىنمايند كه مؤمنين در راه خدا نبرد مىكنند . بنابراين سبيل اللَّه ( راه خدا ) كه آيهء دوّم به آن اشاره مىكند چيزى نيست جز دفاع از حق مستضعفين كه آيه اوّل به آن اشاره مىنمايد .
هنگاميكه دفاع از مستضعفين ، راه خدا به شمار مىآيد اين معنا را آشكار مىسازد كه اين دفاع به جامعه خاص يا گروهى جداى از ديگرى محدود نمىشود ، پس وقتى كه انسان از ملّت خويش دفاع مىكند ،
امام زمان (عج) آرزوى بشريت (فارسى) — صفحة 109
مساهمون: شوشترى زاده
ص١٠٩