ممكن است اين دفاع در راه خدا باشد ( اگر دفاع از مستضعفين بر آن صدق مىكند ) يا در راه طاغوت . مانند اين كه در راه نژادپرستى و خودخواهى و استكبار باشد .
به عنوان مثال جامعهء نازى در آلمان بيش از ده ميليون نفر در راه رؤياهاى نژادپرستانه و توسعهطلبانه خود قربانى كرده است . يا جامعه صهيونيستى كه جامعهاى است جنگى . در آن بودجه جنگ بيش از هر بودجه ديگرى مىباشد . دراين جامعه هر انسانى رزمندهاى در راه جامعهاش مىباشد ؛ امّا آيا اين نبرد ، در راه خداست يا در راه طاغوت ؟ !
آيا هر جنگى ، جهاد مىباشد ؟
صرف جنگيدن و نبرد كردن به معناى انجام يك عمل قانونى و مشروع نيست . همانگونه كه خداوند متعال مىفرمايد : ( الَّذِينَ آمَنُوا يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَالَّذِينَ كَفَرُوا يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ الطَّاغُوتِ ) « 1 » « كسانى كه ايمان دارند ، در راه خدا پيكار مىكنند ؛ و آنها كه كافرند ، در راه طاغوت . » طبق آيه ، هر دو گروه نبرد مىكنند و دراين راه قربانى مىدهند . ولى يكى در راه خدا مىجنگد و ديگرى در راه طاغوت .
حال اينكه چگونه مىتوانيم نبرد حق را از نبرد باطل تشخيص دهيم ؟
پاسخ : هدف همان وسيله تشخيص مىباشد . اگر هدف تنها به
هامش
( 1 ) - سورهء نساء ، آيهء 76 .