و غدر و حيله كردن به كسى كه به تو پناهنده شده است ، و اگر نفس بر تو غالب آيد كه از برادر خود بريده و از وى دورى نمائى پس چيزى از دوستى را باقى بگذار و به كلى قطع علاقه و رابطه مكن كه اگر بدائى حاصل شود ( يعنى بالاخره دورى به نزديكى و دشمنى بدوستى برگردد ) به آن رجوع نمائيد ، و كسى كه به تو گمان خوب دارد تصديقش كن ، و حق برادر خود را بعنوان اينكه ميان شما برادرى و دوستى است ضايع مكن ؛ زيرا كه برادر تو نيست كسى كه حق او را ضايع نمائى ، و اهل بيت تو محرومترين مردم از تو نباشد ، و به كسى كه از تو دورى نمايد آشنائى مكن ، و به كسى كه از تو زهد ورزد رغبت منما ، و برادر تو در قطع و بريدن از تو نيرومندتر از صله كردن تو به او نباشد ، و در بدى كردن به تو نيرومندتر از احسان كردن تو به او نباشد ، و در بخل كردن به تو قوىتر از بذل و احسان كردن تو نسبت به او نباشد ، و در تقصير كردن در حق تو از فضل و كرم تو به او نيرومندتر نباشد ، و ظلم ظالم به تو بر تو بزرگ نيايد ؛ زيرا كه او در زيان خود و نفع تو سعى و كوشش مينمايد ، و جزاى كسى كه ترا مسرور نمايد آن نيست كه او را اندوهگين نمائى ، و رزق و روزى بر دو قسم است ، رزقى كه آن را ميجوئى و رزقى كه ترا ميجويد كه اگر بسوى آن نروى هم به تو خواهد رسيد .
و اى فرزند عزيزم ، بدان كه روزگار داراى گردشها است ، پس از آنان مباش كه ملامتكنندگان به سختى ملامتش نمايند ، و عذرش در نظر مردم كم باشد ( كه قابل پذيرفتن نيست ) چه بسيار زشت است تواضع هنگام نيازمندى ، و ستم كردن هنگام بىنيازى ، سود تو از دنيا آنست كه آخرت خود را به آن اصلاح نمائى ، پس در راه حق انفاق كن و خزانه دار غير مباش ، و اگر بر آنچه از دستت رفته است زارى نمائى پس بر آنچه بدستت نرسيده است نيز زارى كن ، و به آنچه بدستت نيامده است براى آنچه بدستت آمده است استدلال كن ؛ زيرا كه امور مانند يك ديگرند .
و كفران نعمت مكن كه كفران نعمت از لئيمترين اقسام كفر است ، و عذرپذير باش ، و از آنان مباش كه از پند و موعظه بهرهمند نگردند مگر از روى جبر و ناچارى ؛ زيرا كه
برنامه سعادت ( كشف المحجة لثمرة المهجة ) ( فارسى ) — صفحة 217
مساهمون: السيد ابن طاووس
ص٢١٧