خود ناخوش دارى ، همانا بندرت از كسى كه بوى حملهور گردى سالم بمانى ، و اگر بر او برترى نمائى و خود را بر او فضيلت دهى نادم و پشيمان خواهى شد .
و بدان كه وفاء بعهد از كرم است ، و منع از طريق خير نشانهء غضب خداوند است ، و كثرت عذر آوردن نشانهء بخل است ، و هر آينه منع كردن برادر خود را از خير خود بالطف و مهربانى بهتر است از اينكه با عنف و اذيت به او عطا نمائى ، و صلهء رحم از كرم و بزرگواريست ، و هر گاه نسبت بخويشان خود قطع رحم نمائى آيا چه كسى به تو وثوق و اعتماد خواهد داشت و بصلهء تو اميدوار خواهد بود ؟ و جرم كردن سبب قطع است ، و خود را وادار كن بصله نمودن ببرادر خود در وقت جدائى و قطع نمودن او ، و بمهربانى و دوستى با او هنگام دورى نمودن او ، و ببذل و عطاى به او در وقت بخلورزيدن او ، و بقبول نمودن عذر او در وقت جرم و خطاى او بطورى كه گوئيا تو بندهء او هستى و وى ولى نعمت تو است ، و بر حذر باش از اينكه در غير مورد آن بجا آورى يا در غير اهل آن انجام دهى ، و با دشمن دوست خود دوستى مكن كه با دوستت دشمنى نمودهء ، و مكر و خدعه مكن كه خوى لئيمان است ، و نصيحت ببرادر دينى خود را زشت باشد يا زيبا خالص و بىآلايش نما ( يعنى اگر چه در نظر او زشت باشد از آن خوددارى منما ) و در هر حال او را كمك و مساعدت كن ، و با او باش هر جا كه باشد ، و در مقام انتقام از برادر دينى خود مباش اگر چه خاك در دهانت بريزد ، و فضل و احسان خود را از دشمن خود دريغ مدار ؛ كه براى ظفر يافتن به او سزاوارتر است ، و بحسن خلق از دنيا سلامتى بجو ، و غيظ و غضب خود را فرو بر كه من در عاقبت ، جرعه و شربتى از آن شيرينتر و لذيذتر نديدم .
و به شك و وهم و خيال ترك برادر خود مكن ، و بدون رضايت او از وى قطع رابطه منما ، و با كسى كه با تو غلظت و درشتى نمايد نرم و هموار باش ؛ زيرا كه نزديك به آنست كه با تو نرم گردد ، چه بسيار زشت است قطع و بريدن بعد از صله و سازگارى ؟ و جفا كردن بعد از برادرى ؟ و دشمنى بعد از دوستى ؟ و خيانت كردن به كسى كه ترا امين دانسته است ؟
برنامه سعادت ( كشف المحجة لثمرة المهجة ) ( فارسى ) — صفحة 216
مساهمون: السيد ابن طاووس
ص٢١٦