مسرف خوانده مىشد ( قبل از آن نامش مسلمبنعقبه بوده است ) ، اجازه داد تا مدينه را به شديدترين وجه زير تاخت و تاز خود قرار دهد . ليكن آنچه از رهگذر اين حادثه عايد يزيد شد چيزى جز افتضاح و نفرين نبود . اين حركت در تاريخ به نام « واقعه حرهء » معروف شده است . تا اينكه عبداللَّهبن زبير ، دشمن او قدرت يافت و يزيد پس از اين واقعه كه در پايان سال 62 هجرى رخ داد ، دستور داد منجيق بياورند و به سوى كعبه سنگ بيندازند تا ابنزبير را از آنجا خارج كنند . اما حملهء يزيد كه در سال 63 هجرى به وقوع پيوست ناكام ماند و يزيد به هلاكت رسيد و بيت اموى به ورطهء مشكلات فراوان افتاد .
زينب صديقه عليها السلام پس از آنكه بذر پايدارى را در كوفه كاشت به ديدار پروردگارش شتافت و بيش از چندسال نگذشت كه اين بذر جوانه زد و تبديل به نهالى شد و بارور گرديد و منجر به قيام توابين شد كه 5 سال بعد از شهادت حسينبنعلى عليه السلام روىداد .
رهبرى اين قيام به دست صحابى بزرگوار سليمانبنصرد خزاعى بود ، كسى كه در يك سخنرانى آتشين شعلههاى غيرت و حماسه را در دل مخاطبانشان برافروخت و گفت :
و اما بعد ، ما به درازى عمر و رويارويى با انواع فتنهها آزموده شديم . اينك به سوى پروردگارمان مىرويم به اين اميد كه از كسانى نباشيم كه فردا به ايشان گويد : « آيا شما را عمر نداده
نمونه هاى ايثار 2 - حضرت زينب ( س ) ( فارسى ) — صفحة 68
مساهمون: شريعت
ص٦٨