مىفرمايد : ( قَالَ رَبِّ لِمَ حَشَرْتَنِي أَعْمَى وَقَدْ كُنتُ بَصِيراً * قَالَ كَذلِكَ أَتَتْكَ آيَاتُنَا فَنَسِيتَهَا وَكَذلِكَ الْيَوْمَ تُنسَى ) « 1 » .
« پروردگارا ! چرا مرا كور محشور كردى من بينا بودم . خدا فرمايد :
اينچنين آيات ما به تو رسيد پس آنها را فراموش كردى و ( در برابر ) تو هم امروز فراموش شدى » .
وكدامين آيت بزرگتر از حجّت خدا بر حقش و امين او در بلادش و گواه او بر بندگانش مىباشد ؟ !
كسى كه گذشتگان از پدران نخست او از پيامبرانند و پدران بعدىاش اوصيا كه درود و بركات خدا بر تمام آنها باد .
شما را كجا سرگردان كردند و همچون چهار پايان به كجا رو مىآوريد ؟ ! از حق رخ بر مىتابيد و به باطل مىگراييد ، ونعمت خدا را نا سپاسى مىكنيد يا از كسانى هستيد كه به پارهاى از كتاب ايمان مىآورند و به پارهاى ديگر كفر مىورزند . پس پاداش آن كس كه چنين مىكند ، از شما يا غير شما ، چيزى نيست مگر خوارى در زندگى دنيا و عذاب طولانى در زندگى پايندهء اخروى ، و به خدا كه اين رسوايى بزرگ است .
خداوند كه از روى منّت و رحمتش بر شما فرايضى مقرّر فرمود ، نه براى آن بود كه بدانها نياز داشته ، بلكه ( قرار دادن اين فرايض ) رحمتى بود از جانب او كه معبودى جز او نيست ، بر شما ، تا پليد را ، از پاك جدا سازد و آنچه را كه در دلهاى شماست بيازمايد و آنچه در دلهايتان است
هامش
( 1 ) - سورهء طه ، آيات 125 و 126 .