شما كه در ديانت خود پارسايى پيشه كرد و راست گفت و امانتدار بود و با مردم خوشرفتارى كرد و گفتند اين ( فرد ) يك شيعه است ، من از اين امر شادمان مىشوم .
از خدا بپرهيزيد و زينتى باشيد براى ما و نه مايه زشتى و ننگ . هرگونه دوستى را براى ما جلب كنيد و هر زشتى را از ما بگردانيد . چون هر خوبى كه در بارهء ما گفته شود ما شايستهء آنيم و هر بدى كه در بارهء ما گفته شود ما چنان نيستيم .
ما را در كتاب خدا حقّى است ، ثابت و قرابتى كه با رسول خدا صلى الله عليه و آله داريم ، و خداوند ما را پاك شمرده و احدى مدّعى اين ( كرامت ) نيست مگر دروغگو ، خدا و مرگ را بسيار ياد آريد ، و قرآن بخوانيد و بر پيامبر صلى الله عليه و آله بسيار درود فرستيد كه درود بر رسول خدا صلى الله عليه و آله ده حسنه دارد . آنچه را به شما توصيه كردم خوب به خاطر سپاريد ، شما را به خدا مىسپارم و بر شما درود مىفرستم » . « 1 »
ايمان مردم به رهبرى شاهد و حاضر در ميان آنها ، بسى مشكلتر و گرانتر است از ايمان آوردن آنان به كسى كه از بين آنها رفته و رخت بر بسته است . زيرا آنها اگر به رهبر شاهد حاضر ايمان بياورند ، از آنها مىخواهد كه از او پيروى كنند و تابع و مطيع دستوراتش باشند و فرمانبرى بسيار گران است بويژه وقتى كه ديدگاهها و منافع با يكديگر تناقض پيدا كنند . از اين رو شرايط توقف معروف به ( وقف ) نزد بسيارى از شيعيان ، به هنگام وفات يك امام و جانشينى امامى ديگر پيدا مىشود . بسيارى از
هامش
( 1 ) - حياة الامام العسكرى ، ص 372 .