نيروى صنع خويش تو را يار باد ، خدايت رحمت كند ، نامهات را ( خواندم و ) فهيمدم ما به شكر خدا و نعمت او اهل بيتى هستيم كه بر دوستان خود دلسوزيم ، و به احسان پياپى خدا و بخشش وى بديشان خوشحاليم ، و هر نعمتى كه خداى تبارك و تعالى بر آنها ارزانى دارد به حساب آوريم . اى اسحاق ! خداوند بر تو و هَمتايانت نعمت خود را تمام كند ، تمام آن كسانى كه خداوند به آنها مهر ورزيده و به نعمت خود آنان را همچون تو بينا كرده و كمال نعمت خود را به بهشت رفتن آنان ، مقدّر داشته است . هر نعمتى هر چه هم و الا و با ارزش باشد چيزى نيست جز آنكه - به خاطر سپاس و ستايش خداوند و منزّه دانستن نامهاى مقدس او - بايد شكر آن ادا شود . و من مىگويم « الحمد للَّه » برترين چيزى است كه ستايندهء خدا او را تا ابد سپاس گزارده در برابر منّتى كه خداوند بر تو نهاده است از رحمت خويش و تو را از هلاكت رهايى بخشيده ، و راه تو را در گذر از آن گردنه هموار فرموده . به خدا سوگند كه آن گردنهاى است بس دشوار و گذر از آن سخت و بلايش بزرگ و در كتابهاى پيشينيان از آن ياد شده . شما در دوران امام گذشته تا زمانى كه از دنيا رفت و در دوران امامت من كارهايى داشتيد كه پسنديده و موفّق نبود .
اى اسحاق ! يقيناً بدان كه هر كس از اين دنيا كور و نابينا بيرون رفت در آخرت هم كور باشد و گمراهتر .
اى اسحاق ! ديدگان كور نيستند بلكه دلهايى كه درون سينههايند كوراند و اين سخن خداست در كتاب استوارش از قول ستمگرى ، آنجا كه
هدايتگران راه نور ، زندگانى حضرت امام حسن عسكرى (ع) (فارسى) — صفحة 67
مساهمون: شريعت
ص٦٧