غيبت صغرى
پس از آنكه پيشوايان هدايتگر ، طى گذشت دو قرن و نيم از عمر رسالت پس از پيامبر صلى الله عليه و آله احكام و شرايع دين را تبيين كرده بودند ، و پس از آنكه برگزيدگان امّت از طريق جانشينان معصوم پيامبران ، پرچم آنها را بر دوش گرفتند و ريشههاى شناخت و معرفت الهى در جان هزاران هزار نفر استحكام پذيرفت ، و از پسِ آنكه جريانِ مكتبى وظيفهء انقلاب بر ضدّ ستم و طغيان را عهدهدار گرديد و در برابر انحرافات اساسى در دين قد علم كرد ، خداوند براى ولى اللَّه اعظم حضرت حجّت بن الحسن عليهما السلام غيبت صغرى را مقدّر فرمود . اين غيبت از سال 260 ه تا سال 329 ه به طول انجاميد . در طى اين مدّت عدّهاى به نام وكيل ، پُل ارتباطى ميان امام و شيعيان بودند . اينان عبارتند از :
1 - ابو عمرو عثمان بن سعيد . وى وكيل امام حسن عسكرى عليه السلام بود و پس از در گذشت آن بزرگوار نايب امام حجّت گرديد .
2 - پس از وفات عثمان در سال 266 ه ، امام حجّت فرزند وى ابو جعفر محمّد بن عثمان را نايب خويش قرار داد . مدّت نيابت محمّد 38 سال بود .
3 - پس از محمّد بن عثمان ، حسين بن روح به نيابت رسيد . او كه از سال 304 ه ، بدين سمت منصوب شد براى مدّت 22 سال از جانب امام به عنوان مرجع شيعيان عمل مىكرد .
4 - پس از آنكه حسين بن روح ، نداى پروردگارش را اجابت گفت . امام عليه السلام ، على بن سمرى را به عنوان جانشين او تعيين كرد . على بن محمّد سه سال در اين منصب باقى ماند و چون وفاتش نزديك شد ، از آنحضرت در بارهء كسى كه