از حق رخ بر مىتابيد و به باطل مىگراييد ، ونعمت خدا را نا سپاسى مىكنيد يا از كسانى هستيد كه به پارهاى از كتاب ايمان مىآورند و به پارهاى ديگر كفر مىورزند . پس پاداش آن كس كه چنين مىكند ، از شما يا غير شما ، چيزى نيست مگر خوارى در زندگى دنيا و عذاب طولانى در زندگى پايندهء اخروى ، و به خدا كه اين رسوايى بزرگ است .
خداوند كه از روى منّت و رحمتش بر شما فرايضى مقرّر فرمود ، نه براى آن بود كه بدانها نياز داشته ، بلكه ( قرار دادن اين فرايض ) رحمتى بود از جانب او كه معبودى جز او نيست ، بر شما ، تا پليد را ، از پاك جدا سازد و آنچه را كه در دلهاى شماست بيازمايد و آنچه در دلهايتان است پاك و صاف كند تا به سوى رحمت خدا سبقت گيريد و جايگاههاى شما در بهشتش تفاوت يابند . پس بر شما حجّ و عمره و گزاردن نماز و پرداختن زكات و روزه و ولايت را واجب فرمود و درى هم به روى شما گشود كه درهاى فرايض را بدان باز گشاييد تا كليدى ( براى رسيدن ) به راه او باشد . اگر محمّد و جانشينانش از فرزندانش نبودند شما چون چهار پايان سر گشته مىشديد ، هيچ كدام از فرايض را در نمىيافتيد .
و آيا مىتوان به شهرى در آمد جز از راه دروازهاش ؟ !
و چون بر شما منّت نهاد به قرار دادن اوليا ( امامان ) پس از پيامبرتان ، در كتاب خويش فرمود :
الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَرَضِيتُ لَكُمُ الْإِسْلَامَ دِيناً « 1 » .
« امروز دين شما را كامل كردم و نعمت خود را بر شما تمام نمودم و اسلام را دين
هامش
( 1 ) - سورهء مائده ، آيهء 3 .