چيزى نيست جز آنكه - به خاطر سپاس و ستايش خداوند و منزّه دانستن نامهاى مقدس او - بايد شكر آن ادا شود . و من مىگويم « الحمد للَّه » برترين چيزى است كه ستايندهء خدا او را تا ابد سپاس گزارده در برابر منّتى كه خداوند بر تو نهاده است از رحمت خويش و تو را از هلاكت رهايى بخشيده ، و راه تو را در گذر از آن گردنه هموار فرموده . به خدا سوگند كه آن گردنهاى است بس دشوار و گذر از آن سخت و بلايش بزرگ و در كتابهاى پيشينيان از آن ياد شده . شما در دوران امام گذشته تا زمانى كه از دنيا رفت و در دوران امامت من كارهايى داشتيد كه پسنديده و موفّق نبود .
اى اسحاق ! يقيناً بدان كه هر كس از اين دنيا كور و نابينا بيرون رفت در آخرت هم كور باشد و گمراهتر .
اى اسحاق ! ديدگان كور نيستند بلكه دلهايى كه درون سينههايند كوراند و اين سخن خداست در كتاب استوارش از قول ستمگرى ، آنجا كه مىفرمايد :
قَالَ رَبِّ لِمَ حَشَرْتَنِي أَعْمَى وَقَدْ كُنتُ بَصِيراً * قَالَ كَذلِكَ أَتَتْكَ آيَاتُنَا فَنَسِيتَهَا وَكَذلِكَ الْيَوْمَ تُنسَى « 1 » .
« پروردگارا ! چرا مرا كور محشور كردى من بينا بودم . خدا فرمايد : اينچنين آيات ما به تو رسيد پس آنها را فراموش كردى و ( در برابر ) تو هم امروز فراموش شدى » .
وكدامين آيت بزرگتر از حجّت خدا بر حقش و امين او در بلادش و گواه او بر بندگانش مىباشد ؟ !
كسى كه گذشتگان از پدران نخست او از پيامبرانند و پدران بعدىاش اوصيا كه درود و بركات خدا بر تمام آنها باد .
شما را كجا سرگردان كردند و همچون چهار پايان به كجا رو مىآوريد ؟ !
هامش
( 1 ) - سورهء طه ، آيات 125 و 126 .