و شاهد بر پايى جشنهاى پر خرج و هزينه بود . برخى از اين صحنهها را مىتوان در كتاب داستانهاى هزار و يك شب خواند . در چنين روزگارى ابراهيم بن عبدالحميد مىگويد :
« به خانهء امام كاظم رفتم . او به نماز ايستاده بود . در خانهاش چيزى نبود مگر منسوجى از برگهاى درخت خرما ( يا جامهاى بسيار خشن ) و شمشيرى آويخته و يك قرآن ! ! « 1 »
آنحضرت از شدّت فروتنى و تواضع در برابر خداوند و عبادت به درگاه او پياده به زيارت خانهء خدا مىرفت و اگر مسافت 400 كيلو مترى ميان مكّه و مدينه و نيز طبيعت صحراى عربستان را در نظر بگيريم آنگاه به نهايت تحمّل و بردبارى امام كاظم عليه السلام در برخورد با دشواريها در راه خداوند ، پى خواهيم برد » .
على بن جعفر گويد : با برادرم موسى بن جعفر و اهل و عيالش 4 بار پياده به حج رفتيم . يك بار آنحضرت در مدّت 26 روز و بار ديگر 25 روز و سوّمين بار 24 روز و مرتبه چهارم 21 روز مسافت ميان مدينه و مكّه را پياده طى كرد . « 2 »
در بارهء علاقهء وافر آنحضرت به نماز كه نور چشم مؤمنان و ساعت ديدار دو دوست با يكديگر است ، حديث زير چنين مىگويد :
« روايت شده است كه امام موسى بن جعفر عليهما السلام نافلههاى شب را به جاى مىآورد و آنها را به نماز صبح متصل مىكرد و آنگاه تا طلوع آفتاب به تعقبيات مىپرداخت و سپس به سجده مىافتاد و تا نزديك زوال سر از سجده و ستايش خداوند بر نمىداشت . بسيار دعا مىكرد و پيوسته مىفرمود :
« اللَّهُمَّ إِنى اسْأَلُكَ الرَّاحَةَ عِنْدَ الْمَوْتِ ، وَالْعَفْوَ عِنْدَ الْحِسابِ »
. يكى ديگر از
هامش
( 1 ) بحارالانوار ، ج 2 ، ص 100 .
( 2 ) بحارالانوار ، ج 2 ، ص 100 .