عامه و خاصّه از همگان مطمئنتر ، پرهيز كارتر و عابدتر محسوب مىشد . از جاحظ نقل شده كه در بارهء وى گفته است : محمّد بن ابو عمير ، در ميان مردم روزگار خويش ، در همهء امور بى همتا و يگانه بود . همچنين جاحظ در توصيف وى گفته است : او يكى از سران رافضه بود . در روزگار رشيد به حبس افتاد تا زمانى كه منصب قضاوت را بپذيرد و نيز گفتهاند علّت زندانى شدن وى اين بوده كه شيعيان و ياران امام موسى بن جعفر عليهما السلام را معرفى كند . به همين خاطر آن چنان مورد ضرب نيز قرار گرفت كه نزديك بود به خاطر دردهاى زيادى كه مىكشيد اقدام به اعتراف كند . چون محمّد بن يونس بن عبد الرحمن از تصميم او مطلع شد به وى گفت : از خدا بترس اى محمّد بن ابو عمير ! محمّد ، شكيبايى و استقامت به خرج داد تا آنكه خداوند نيز زمينهء آزادى او را فراهم ساخت .
« كشّى » در رجال خود گويد : محمّد بن ابو عمير در روزگار حكومت هارون 120 ضربه چوب خورد و سندى بن شاهك او را مورد ضرب قرار داد . علّت اين امر پيروى او از تشيّع بوده است . او به زندان افتاد و آزاد نشد تا آنكه 21 هزار درهم از مال خود پرداخت .
همچنين روايت شده است كه مأمون او را زندانى كرد تا آنكه قضاوت يكى از شهرها را بر عهدهء او نهاد .
شيخ مفيد در كتاب « اختصاص » در اين باره نوشته است : او 17 سال دربند بود و در طول اين مدّت دخترش كتابهاى او را دفن كرد . 4 سال سپرى شد و تمام كتابها از بين رفتند . همچنين گفتهاند : دختر محمّد بن ابو عمير كتابهاى پدرش را در اتاقى گذارد و باران آنها را از بين برد . از اين رو محمّد ، احاديث را از حافظهء خويش و نيز از روى آنچه قبلًا براى مردم نقل كرده و در دست آنان موجود بود ، نقل مىكرد . وى روزگار امام كاظم عليه السلام را درك كرد ، امّا از آنحضرت نقل حديث
هدايتگران راه نور ، زندگينامه چهارده معصوم (ع) (فارسى) — صفحة 657
مساهمون: شريعت
ص٦٥٧