مىپرورانند . و تنها بدين خاطر اطراف آنحضرت را گرفتهاند . چون پيامبر به محل « كراع عميم » از سرزمينهاى « عسفان » رسيد ، اين آيهء مباركه نازل شد كه :
فَلَعَلَّكَ تَارِكُ بَعْضَ مَا يُوحَى إِلَيْكَ وَضَائِقُ بِهِ صَدْرُكَ « 1 » .
« شايد برخى از چيزهايى كه به تو وحى مىشود فروگذارى و سينهات بدان تنگ شود . »
چون آنحضرت به غدير خم رسيد اين آيه فرود آمد :
يَا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ مَا أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِن رَبِّكَ وَإِن لَمْ تَفْعَلْ فَمَا بَلَّغْتَ رِسَالَتَهُ وَاللَّهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِ إِنَّ اللَّهَ لَايَهْدِي الْقَوْمَ الْكَافِرِينَ « 2 » .
« اى پيامبر آنچه از جانب پروردگارت بر تو فرود آمده ، تبليغ كن و اگر چنين نكنى رسالت خود را به انجام نرساندهاى و بدان كه خداوند تو را از مردم نگه مىدارد و براستى خداوند گروه كافران را هدايت نمىكند . »
با نزول اين آيه ، پيامبر به يارى خداوند در مورد خلافت حضرت على عليه السلام اطمينان پيدا كرد و كمر به اجراى آن بست و به مسلمانان دستور داد تا جمع شوند . چون مسلمانان جمع شدند پيامبر براى ايراد سخنرانى درميان آنان برپاى خاست ، و پس از خطابهاى ارزشمند به مسأله خلافت على بن أبى طالب اشاره كرد و فرمود : « هركس كه من مولاى اويم على هم مولاى اوست خداوندا دوستدار او را دوست بدار و با دشمن او دشمنى كن .
محبوبدار هركس كه او را محبوب مىدارد و خشم بگير بر كسى كه بر على خشم مىگيرد ، كسى كه او را يارى مىدهد ، يارى ده و عزيزدار آن كس را كه به على كمك مىكند و خواردار
هامش
( 1 ) - سورهء هود ، آيهء 12 .
( 2 ) - سورهء مائدة ، آيهء 67 .