« سوگند به كسى كه جانم به دست اوست او بهشتى است و دوستدارانش نيز با اويند » .
گاه نيز پيامبر صلى الله عليه و آله ، او را در دامن خود مىنشاند و مىفرمود :
« خداوندا ، من حسين را دوست دارم توهم او را دوست بدار . » و بسيارى از اوقات آن دو را - حسن و حسين - بر دوش مبارك خود مىنشاند و در برابر چشمان مسلمانان به اين طرف و آن طرف مىبرد .
بدين سان اين مولود گرامى در سايه رسالت و در كنف تربيت پيامبر صلى الله عليه و آله پرورش يافت و از اين طريق از مجد و بزرگى بهرهاى كامل بُرد .
هدايتگران راه نور ، زندگينامه چهارده معصوم (ع) (فارسى) — صفحة 398
مساهمون: شريعت
ص٣٩٨