تخطي إلى المحتوى الرئيسي

هدايتگران راه نور ، زندگينامه چهارده معصوم (ع) (فارسى) — صفحة 298

مساهمون:

ص٢٩٨
را آغاز كرد ؟ از آغاز انعقاد پيمان صلح حديبيه كه مردم گروه گروه به اسلام مىگرويدند ، نفوذ سياسى اسلام بر شبه جزيرهء عربستان ، بُعد تازه و گسترده‌اى به خود گرفت امّا با اين وجود ، هنوز اصول ايمان و ارزشهاى اسلامى در جان و دل مردم استوار نشده بود . دلها براى به دست آوردن غنايم جنگى مىتپيد . و سلامت جامعه از سوى سركشانى كه در خط نفاق حركت مىكردند به ويژه پس از رحلت پيامبر صلى الله عليه و آله كه در ميان آنان به عنوان پيامبر ، رهبر ، پدر ، و پايه و اساس بزرگ دين و دولت و اجتماع تلقّى مىشد ، به خطر مىافتاد . پيامبر در هر فرصت مناسبى ، نظر مسلمانان را به خط مكتب كه در صراط مستقيم تبلور مىيافت جلب مىكرد . و مسئوليّتهاى خود را به تمام و كمال به انجام مىرساند . زيرا مىدانست كه پس از وى خلاء بزرگى درميان مسلمانان به وجود خواهد آمد . بزرگترين اين مناسبتها كه پيامبر طى آن جانشين خود اميرمؤمنان و خاندان پاكش را معرفى كرد ، هنگامى بود كه وى از آخرين سفر حجّ خود ( حجّة الوداع ) بازمىگشت . آن‌حضرت در منطقه صحرائى غدير كه به نام ( خم ) خوانده مىشد در حضور بيش از يكصد هزار نفر از همراهانش دست على را گرفت و او را بلند كرد و فرمود : هركس كه من مولاى اويم على هم مولاى اوست . به رغم تمام اين تأكيدات و سفارشها ، تحكيم مسأله جانشينى پس از وى بدون بروز مشكلات و حتّى بدون قربانى به پايان نرسيد . فاطمه زهرا خود نخستين قربانى همين هدف بود . آن‌حضرت ، بانگ محمّدى در حيات امّت بود كه مىفرمود : اگر محمّد از ميان شما رفت خط و راه او نمرده است . اگر صداى