« چون قيامت فرا رسد براى من منبرى به طول سى مايل قرار دهند . آنگاه منادى از دل عرش بانگ بر مىدارد كه : محمّد كجاست ؟ من پاسخش را مىدهم . آنگاه به من گفته مىشود : بالا رو . پس من بر فراز منبر مىروم . آنگاه منادى براى بار دوّم بانگ بر مىدارد كه : على بن ابىطالب كجاست ؟ سپس او نيز بر فراز منبر مىآيد و يك پله پايينتر از من جاى مىگيرد . آنگاه همهء مخلوقات در مىيابند كه محمّد سرور پيامبران و على سرور اوصيا است » .
مردى برخاست و از آنحضرت پرسيد : اى رسول خدا ! پس از اين چه كسى با على دشمنى خواهد كرد ؟ پيامبر فرمود :
« اى برادر انصار ! از قريش جز زنازاده و از انصار جز يهودى و از عرب جز كسى كه اصل و نسبش پاك نيست و از ديگر مردمان جز بدبخت و تيره روز با وى به دشمنى بر نخواهند خاست » .
در قرآن كريم آمده است :
وَمَن يُطِعِ اللَّهَ وَالرَّسُولَ فَأُولئِكَ مَعَ الَّذِينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِم مِنَ النَّبِيِّينَ وَالصِّدِّيقِينَ وَالشُّهَدَاءِ وَالصَّالِحِينَ وَحَسُنَ أُولئِكَ رَفِيقاً « 1 » .
« البته آنان با كسانى كه خدا به آنها لطف فرموده يعنى با پيامبران و صديقان و شهيدان و صالحان محشور خواهند شد و اينان چه نيكو رفيقانى هستند . »
عبداللَّه بن حكيم بن جبير از اميرمؤمنان روايت كرده است كه به پيامبر گفت :
« آيا ما مىتوانيم هرگاه كه خواستيم تو را در بهشت ببينيم » ! ؟
پيامبر پاسخ داد :
« هر پيامبر را رفيقى است و آن رفيق نخستين كسى است كه از ميان امّت او به وى ايمان آورده است » . آنگاه آيهء فوق نازل شد .
عبادبن مهيب از جعفر بن محمّد از پدرش از جدّش از پيامبر در روايتى نقل
هامش
( 1 ) - سورهء نساء ، آيهء 69 .