به دست گرفته بود كه :
« هر كه ابو الحسن على را بيازارد در حقيقت مرا آزرده و آنكه مرا بيازارد خداى را آزرده است و هر كه خدا را آزار دهد لعنت خدا بر او باد » .
و در روايتى ديگر آمده است :
« هر كه خدا را بيازارد خداوند به اندازهء تمام آسمانها و زمين بر او لعنت فرستد » .
ترمذى در كتاب جامع و ابونعيم در حلية الاوليا و بخارى در صحيح و موصلى در مسند و احمد در فضايل و خطيب در اربعين از عمران بن حصين و ابن عبّاس و بريده نقل كردهاند كه على عليه السلام در ميان غنايم كنيزى را پسنديد . امّا حاطب بن ابى بلتعه و بريده اسلمى بر قيمت آن كنيز افزودند . همين كه بهاى كنيز به مبلغى عادلانه در آن روز رسيد ، امام كنيزك را با همان قيمت خريد .
چون بازگشتند ، « بريده » در برابر رسول خدا ايستاد و از على زبان به شكوه و شكايت گشود . پيامبر صلى الله عليه و آله از او روى برگرداند . سپس « بريده » از راست و چپ و پشت پيامبر راه افتاد و بازهم به شكايت خود ادامه داد . باز پيامبر به او اعتنايى نكرد تا آنكه او در برابر حضرت ايستاد و سخنان خود را تكرار كرد . در اين هنگام پيامبر ناراحت و رنگش دگرگون شد و چهره درهم كشيد و رگهاى گردنش بر آمد و گفت :
بريده تو را چه مىشود ؟ تو تا امروز رسول خدا را نيازرده بودى ؟ آيا مگر سخن خدا را نشنيدهاى كه مىفرمايد :
إِنَّ الَّذِينَ يُؤْذُونَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ لَعَنَهُمُ اللَّهُ فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ وَأَعَدَّ لَهُمْ عَذَاباً مُّهِيناً « 1 » ؛ « كسانى كه خدا و پيامبرش را بيازارند خداوند در دنيا و آخرت لعنتشان كند و بر ايشان عذابى خورد كننده مهيّا سازد » .
هامش
( 1 ) - سورهء احزاب ، آيهء 57 .