كه در آن نوشت زيادتر از وام اعرابى بود .
سپس به وى فرمود : اين دستخط را بگير و چون به سامرّاء برگشتم و در برابر كسانى كه دور و بر من جمع شدهاند اين دستخط را نشان بده و با من به درشتى و غلظت سخن بگوى و مبادا كه از آنچه تو را گفتم سربتابى و با من به مخالفت بر خيزى .
اعرابى گفت : آنچه گفتى مىكنم . سپس دستخط را گرفت .
چون امام هادى به سامرّاء رسيد وعدّهء بسيارى از ياران خليفه و افراد ديگر در محضر او گرد آمدند ، اعرابى نزد آن امام حضور يافت و دستخط را بيرون آورد و آن را مطالبه كرد و همچنانكه امام به او سفارش كرده بود ، رفتار كرد . حضرت با نرمى و مدارا با وى سخن گفت و زبان به پوزش گشود و او را وعده داد كه قرض خود را ادا مىكند و خاطر او را خوش مىدارد . اين ماجرا را به اطلاع متوكّل ، خليفهء عبّاسى ، رساندند و او دستور داد 30 هزار درهم براى امام ببرند .
چون اين مبلغ را به امام رساندند ، دست به آنها نزد تا اعرابى آمد ، پس به او فرمود : اين مال را بردار و وام خويش ادا كن و بقيهء آن را بر اهل و عيال خويش خرج كن و ما را معذور دار ، اعرابى گفت : اى فرزند رسول خدا ! سوگند به خدا كه من آرزوى گرفتن كمتر از ثلث اين مال را داشتم ولى خداوند داناتر است كه رسالت خويش را كجا بنهد . پس پولها را برداشت و رفت . « 1 »
هامش
( 1 ) - بحارالانوار ، ج 50 ، ص 157 .