تخطي إلى المحتوى الرئيسي

هدايتگران راه نور ، زندگانى سيد الشهداء امام حسين (ع) (فارسى) — صفحة 60

مساهمون:

ص٦٠
قصر الاماره برده بودند ، آزاد كنند . حال آن كه هانى در آن لحظه اصلًا در قيد حيات نبود . ياران و هواخواهان بنىاميّه‌از فراز قصر به‌معترضان ، اطمينان مىدادند كه هانى زنده است و پس از پايان شورا به ميان آنان باز خواهد گشت . سپس آنان را به آمدن سپاهيان شام كه اينك به نزديكيهاى كوفه رسيده بود ، تهديد كردند و با بذل و بخشش اموال فراوان از خزانهء بيت المال در جلب آنان كوشيدند . كوفيان اندك اندك به تفرقه دچار شدند تا آن كه كوفه كاملًا در دست بنى اميّه افتاد . نخستين كارى كه آنان انجام دادند كشتن مسلم پس از به قتل رساندن هانى بود . آنچه از مطالعه و بررسى تاريخ نهضت حسينى به دست مىآيد آن است كه سبب سقوط آن ، همين وعده‌هاى دروغين و تهديدهاى پر حيله و نيرنگ بوده است . ابن زياد پس از تسلّط كامل بر كوفه لشكرى به نام جنگ با تركان و ديالمه گرد آورد . چون كاروان امام حسين به نزديكى كوفه رسيد ، ابن زياد اين سپاه را به رويارويى با امام فرستاد تا او را دستگير سازند و يا به قتلش برسانند . نخستين سپاهى كه از اين لشكر با امام حسين رو به رو شد متشكل از هزار مرد جنگى بود كه فرماندهى آنان را حر بن يزيد رياحى بر عهده داشت . « حُر » از امام خواست كه يا بيعت كند و يا آنكه دست بسته به كوفه آيد . امام حسين عليه السلام پيشنهاد او را نپذيرفت و راهى بين راه كوفه و مدينه