تعريف وعناصر اقرار
" اقرار " در لغت به گفته صاحب أقرب الموارد در مادة " قرر " عبارت از : اذعان ،
تصديق واعتراف به حق ديگرى وضد آن است . وصاحب مصباح المنير مىگويد :
اقرار به معناى اعتراف مىباشد . وتعريف اصطلاحى آن در مادة 1259 قانون مدنى
چنين آمده است : " اقرار عبارت از اخبار به حقي است براي غير ، بر ضرر خود " .
صاحب جواهر از كتاب وسيله نقل مىكند : اقرار عبارت است از اخبار به حقي بر
ضرر خود . واز ديگر فقها نيز قريب به همين مضمون را نقل مىكند . وبعد مىگويد
أولى آن است كه تعريف اصطلاحى آن را در مفهوم ومصداق ، به عرف موكول
كنيم ( 1 ) .
پس اقرار به حسب تعريف قانون مدنى داراى چند جزء است : الف - اخبار به
حق . ب - به نفع ديگرى بودن . ج - بر ضرر خود بودن . كه با خلل در هر كدام از اين
اجزاء صدق اقرار قانوني ( آنچه كه منشأ اثر مىباشد ) مختل مىشود .
الف - شرط اخبارى بودن اقرار مورد اتفاق فقها مىباشد به استثناى بعضي از
هامش
( 1 ) جواهر الكلام 35 : 26 .