آيا هرگز از اين كه موجب ريخته شدن خون مسلمانان و يتيم شدن كودكان آنها و به لرزه انداختن زندگى اجتماعى بصره شده بود ، احساس گناه مىكرد ؟ ! ولى سخن امام على عليه السّلام درباره او كافى است و راه هر عذر و بهانهاى را بسته است . اصبغ بن نباته روايت مىكند : « وقتى شتر عايشه پى شد على عليه السّلام بر سر [ هودج ] عايشه ايستاد و گفت : چه چيز تو را به چنين كارى وا داشت ؟ او گفت :
چنين و چنان اما امام عليه السّلام فرمود : قسم به كسى كه دانه را شكافت و انسان را آفريد ، گوشهايت از سخن رسول خدا پر است كه اصحاب جمل و نهروان را لعنت كرد و فرمود زندگانشان در فتنه كشته مىشوند و مردگانشان بر دين يهود و در آتش دوزخ خواهند بود » . « 1 » اين عايشه است صاحب شتر سرخ مويى كه مصداق اين آيه شريفه شده است :
كَالَّتِي نَقَضَتْ غَزْلَها مِنْ بَعْدِ قُوَّةٍ أَنْكاثاً
« 2 » « مانند زنى كه رشته خود را پس از تابيدن محكم واتابيد » .
و وقتى درباره معناى اين آيه از امام صادق عليه السّلام پرسيدند فرمود : « عايشه آن كسى است كه رشتههاى ايمانش را واتابيد » . « 3 » و نيز در آيهء ديگرى مىفرمايد : « مثل كسانى كه غير خدا را اولياء خود بر مىگزينند همانند عنكبوت است كه خانهاى از تار درست مىكند » . « 4 » سالم بن كرم از پدرش روايت مىكند كه درباره معناى آيه كريمه از امام باقر عليه السّلام شنيده است كه فرمود : او حميراء است .
و در نهايت با توجه به اين كلام پيامبر صادق امين صلّى اللّه عليه و آله و سلم غفلت ما بر طرف
هامش
( 1 ) الكافيه ، 34 ، ح 35 .
( 2 ) نحل ، 92 .
( 3 ) تفسير عياشى ، 2 ، 269 ، ح 65 .
( 4 ) عنكبوت ، 41 :مَثَلُ الَّذِينَ اتَّخَذُوا مِنْ دُونِ اللَّهِ أَوْلِياءَ كَمَثَلِ الْعَنْكَبُوتِ اتَّخَذَتْ بَيْتاًاين روايت را كراجكى در كنزالفوايد ، 1 ، 73 ، ح 7 نقل كرده است .