ترجمه :
به نام خداوند بخشندهء مهربان .
آيا كسى كه روز جزا را پيوسته انكار مىكند مشاهده كردى ؟ ( 1 )
او همان كسى است كه يتيم را با خشونت مىراند . ( 2 )
و ديگران را به اطعام مسكين تشويق نمىكند . ( 3 )
پس واى بر نمازگزارانى كه . . . ( 4 )
نماز خود را به دست فراموشى مىسپارند . ( 5 )
آنها كه ريا مىكنند . ( 6 )
و ديگران را از ضروريات زندگى منع مىنمايند . ( 7 )
تفسير :
أَ رَأَيْتَ الَّذِي يُكَذِّبُ بِالدِّينِ
يعنى آيا كسى كه پاداش و جزا را تكذيب مىكند و زنده شدن در قيامت را منكر است شناختى ؟ اگر او را نشناختهاى بدان كه تكذيب كنندهء به جزا ، كسى است كه با درشتى يتيم را دور مىكند و زشت و با خشونت دست ردّ به سينهء او مىزند .
وَ لا يَحُضُّ عَلى طَعامِ الْمِسْكِينِ
؛ خاندان خود را بر نمىانگيزد كه به مسكين طعام ببخشد پس نه خود مسكين را اطعام مىكند و نه فرمان به اطعام مىدهد .
خداوند سبحان علم تكذيب به جزا را منع بخشش و اقدام بر آزار ضعيف قرار داده يعنى اگر آن مكذّب ، به جزا ايمان و به حساب يقين و به ثواب اميد داشت و از كيفر مىترسيد به منع و ردّ يتيم اقدام نمىكرد پس آن گاه كه بر آن كار گستاخ شد خودش دانست كه مكذّب است پس اين سخن چه سخت ( كوبنده ) است و چه بسيار در مقام ترساندن است و چه رسا در بر حذر داشتن از انجام گناهان است و سزاوار است كه به آن بر ضعف ايمان استدلال شود سپس آن را به آيهء بعد وصل كرده و فرموده :
فَوَيْلٌ لِلْمُصَلِّينَ
گويى فرموده است : هر گاه كار چنان باشد پس واى بر نمازگزارانى