منزّه است ، به كسى ستم نمىكند ، به مؤمنان امنيّت مىبخشد ، و مراقب همه چيز است ، او قدرتمندى است شكست ناپذير كه با ارادهء نافذ خود هر امرى را اصلاح مىكند ، او شايستهء بزرگى است . خداوند منزّه است از آنچه شريك براى او قرار مىدهند . ( 23 )
او خداوندى است خالق ، آفرينندهاى بى سابقه ، و صورتگرى است ( بىنظير ) براى او نامهاى نيك است و آنچه در آسمانها و زمين است تسبيح او مىگويند و او عزيز و حكيم است . ( 24 )
تفسير :
وَ لْتَنْظُرْ نَفْسٌ ما قَدَّمَتْ لِغَدٍ
؛ خداوند سبحان به اين دليل « نفس » را نكره آورده كه نفوس [ انسانها ] در نگاه كردن به اعمالى كه از پيش براى آخرت فرستادهاند استقلال دارند و گويى خداوند فرموده است : يك نفس در آنچه از پيش فرستاده بنگرد ، و « غد » را نكره آورده تا اهميّت آن را برساند يعنى براى فردايى كه به خاطر اهميّت آن كسى از حقيقتش آگاه نيست و منظور روز قيامت است .
از حسن [ بصرى ] روايت است كه خدا پيوسته آن روز را نزديك جلوه داد تا جايى كه آن را مانند فردا قرار داد ، و نظير آن در نزديك كردن زمان گذشتهء اين آيه است :
كَأَنْ لَمْ تَغْنَ بِالْأَمْسِ
؛ « كه گويى هرگز نبوده است . » ( يونس / 24 ) .
وَ اتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ خَبِيرٌ
؛ تكرار جملهء
« وَ اتَّقُوا اللَّهَ »
به اين دليل است كه اوّلى در مورد ادا كردن واجبات است چون پيوسته به عمل است و دوّمى در مورد ترك كارهاى زشت است زيرا پيوسته به انذار و بيم است .
نَسُوا اللَّهَ فَأَنْساهُمْ أَنْفُسَهُمْ
؛ حق خدا را از ياد بردند پس خدا با مخذول كردن آنها كارى كرد كه حق خودشان را نيز فراموش كنند تا به كارهايى كه در پيشگاه خدا به حالشان سودمند است تلاش نكنند ، يا خداوند وحشتهاى روز قيامت را به آنان نشان مىدهد و در آن روز خود را از ياد مىبرند مانند گفته خداوند :
لا يَرْتَدُّ إِلَيْهِمْ طَرْفُهُمْ
« حتى پلك چشمهايشان بىحركت مىماند ( چرا كه به هر طرف نگاه كنند نشانههاى عذاب آشكار است ) » . ( ابراهيم / 43 ) .