تفسير :
يا عِبادِيَ الَّذِينَ آمَنُوا ؛ معناى آيهء شريفه اين است كه هر گاه در شهرى هستيد كه عبادت من آسان نباشد و امور دينى شما تمشيت نشود ، از آن جا به شهر ديگر برويد . حضرت صادق عليه السلام فرمود : إذا عصى اللَّه فى أرض أنت بها فاخرج منها إلى غيرها « 1 » . و از پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله نقل شده است كه فرمود : من فرّ بدينه من أرض إلى أرض و إن كان شبرا من الأرض استوجب الجنّة و كان رفيق إبراهيم و محمّد صلّى اللَّه عليه و آله . « 2 » فإيّى فاعبدون ؛ لفظ « ايّاى » در متكلّم مانند إيّاه در ايّاه ضربته و ايّاك در ايّاك ضربتك مىباشد و اصل عبارت فايّاى فاعبدونى بوده است . حرف « فاء » جواب شرط محذوف است زيرا در تقدير چنين بوده است ؛ إنّ ارضى واسعة فان لم تخلصوا العبادة لى فى ارض . فاخلصوها لى فى غيرها ؛ براستى زمين من پهناور است ؛ پس اگر در جايى