لَهُمْ مِنْ جَهَنَّمَ مِهادٌ وَ مِنْ فَوْقِهِمْ غَواشٍ
؛ « براى كافران در دوزخ بسترها گسترده و سرا پردهها افراشتهاند » ( اعراف / 41 ) و مانند ديگر آيهاى است كه مىفرمايد :
لَهُمْ مِنْ فَوْقِهِمْ ظُلَلٌ مِنَ النَّارِ وَ مِنْ تَحْتِهِمْ ظُلَلٌ
؛ « و براى آنها از بالا و زير ، سايبانى از آتش دوزخ است » ( زمر / 16 ) .
وَ يَقُولُ ذُوقُوا ما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ
؛ لفظ ( يقول ) هم با ( ياء ) خوانده شده و هم با « نون » « نقول » و مقصود اين است كه كيفر كارهايى را كه انجام دادهايد ، بچشيد .
[ سوره العنكبوت ( 29 ) : آيات 56 تا 62 ]
يا عِبادِيَ الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّ أَرْضِي واسِعَةٌ فَإِيَّايَ فَاعْبُدُونِ ( 56 ) كُلُّ نَفْسٍ ذائِقَةُ الْمَوْتِ ثُمَّ إِلَيْنا تُرْجَعُونَ ( 57 ) وَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ لَنُبَوِّئَنَّهُمْ مِنَ الْجَنَّةِ غُرَفاً تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ خالِدِينَ فِيها نِعْمَ أَجْرُ الْعامِلِينَ ( 58 ) الَّذِينَ صَبَرُوا وَ عَلى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ ( 59 ) وَ كَأَيِّنْ مِنْ دَابَّةٍ لا تَحْمِلُ رِزْقَهَا اللَّهُ يَرْزُقُها وَ إِيَّاكُمْ وَ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ ( 60 )
وَ لَئِنْ سَأَلْتَهُمْ مَنْ خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ وَ سَخَّرَ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ لَيَقُولُنَّ اللَّهُ فَأَنَّى يُؤْفَكُونَ ( 61 ) اللَّهُ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَشاءُ مِنْ عِبادِهِ وَ يَقْدِرُ لَهُ إِنَّ اللَّهَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ ( 62 )
ترجمه :
اى بندگان با ايمان من ، زمين من وسيع است و هر جا باشيد تنها مرا پرستش كنيد ( 56 )
هر انسانى شربت مرگ را مىچشد ، سپس به سوى ما باز مىگرديد ( 57 )
آنان كه ايمان آوردند و به كارهاى نيك پرداختند ، آنها را در غرفههايى از بهشت كه در زير آن نهرها جارى است جاى مىدهيم و در آن زندگى ابدى كنند ، چه خوب است پاداش عمل كنندگان ( 58 )
آنان كه در راه خدا شكيبايى و به پروردگارشان