[ سوره النمل ( 27 ) : آيات 56 تا 58 ]
فَما كانَ جَوابَ قَوْمِهِ إِلاَّ أَنْ قالُوا أَخْرِجُوا آلَ لُوطٍ مِنْ قَرْيَتِكُمْ إِنَّهُمْ أُناسٌ يَتَطَهَّرُونَ ( 56 ) فَأَنْجَيْناهُ وَ أَهْلَهُ إِلاَّ امْرَأَتَهُ قَدَّرْناها مِنَ الْغابِرِينَ ( 57 ) وَ أَمْطَرْنا عَلَيْهِمْ مَطَراً فَساءَ مَطَرُ الْمُنْذَرِينَ ( 58 )
ترجمه :
آنها پاسخى ندادند جز آنكه به يكديگر گفتند :
لوط و خاندانش را كه افرادى پاكدامن هستند از ديار خود بيرون كنيد ( 56 )
ما لوط و خانوادهاش را نجات داديم جز همسرش را كه مقدّر كرديم جزء اهل عذاب باقى باشد ( 57 )
و بارانى از سنگ بر آنها بارانديم ( كه همگى نابود شدند ) و چه بد است باران بيم يافتگان . ( 58 )
تفسير :
يَتَطَهَّرُونَ
؛ يعنى آنها [ لوط و پيروانش ] خود را از اين عمل پاك و منزّه مىدانند و آن را انكار مىكنند . از ابن عبّاس نقل است كه اين گفته را به عنوان مسخره و استهزاء گفتند .
قَدَّرْناها مِنَ الْغابِرِينَ
؛ يعنى ما مقدّر كرديم كه آن زن در ميان كسانى كه عذاب مىشوند باقى بماند ، بنا بر اين در حقيقت تقدير به باقى ماندن بوده است .