ترجمه :
كسانى كه همسران خود را به زنا نسبت مىدهند و گواهى جز خودشان ندارند ، يكى شان چهار بار به نام خدا گواهى دهد كه از راستگويان است . ( 6 )
پنجمين بار چنين بگويد كه اگر دروغگو باشد لعنت خدا بر او باد ( 7 )
و چهار بار گواهى دادن زن به نام خدا ، كه شوهرش از دروغگويان است ، مجازات را از وى دفع مىكند . ( 8 )
و پنجمين حرفش اين باشد كه اگر شوهرش راستگو باشد غضب خدا بر او باد . ( 9 )
و اگر فضل و رحمت خدا بر شما نبود و اين كه او توبه پذير و درستكار است ( خدا داند كه چه مىشد ) . ( 10 )
تفسير :
وَ الَّذِينَ يَرْمُونَ أَزْواجَهُمْ
، روايت شده است كه وقتى آيهء قذف نازل شد ، عاصم بن عدى انصارى برخاست و گفت : يا رسول اللَّه ، اگر مردى از ما ، زنش را با مردى اجنبى يافت ( و بدون شاهد به قاضى ) خبر داد هشتاد تازيانه به او زده مىشود . ولى تا او برود و چهار شاهد بياورد مرد اجنبى كارش را كرده و رفته است ؟ پيامبر فرمود :
اى عاصم ، دستور خدا چنين نازل شده است . عاصم از حضور پيغمبر بيرون رفت امّا هنوز به خانهاش نرسيده بود كه ناگهان هلال بن اميّه ( دامادش ) را ديد جلوش آمد و از او تقاضاى بازگشت كرد . عاصم گفت : چه خبر است : گفت خيلى بد شد :
الآن شريك بن سمحاء را بر روى شكم همسرم ، « خوله » ديدم . عاصم گفت : به خدا قسم همين بود سؤال من از پيامبر ، و دو نفرى به خدمت پيامبر باز گشتند و عاصم قضيه را به حضرت عرض كرد . رسول خدا خوله را احضار كردند و فرمودند :
شوهرت چه مىگويد : زن گفت : يا رسول اللَّه ( مدتهاست كه اين مرد به خانهء ما رفت و آمد دارد و به من قرآن مىآموزد و گاهى شوهرم او را تنها نزد من مىگذارد و خود از خانه بيرون مىرود امّا اين دفعه ) « 1 » نمىدانم به دليل تعصّب و غيرت بوده يا به
هامش
( 1 ) - قسمت داخل پرانتز اول از مجمع البيان گرفته شده است .