( مجلهء يغما ، مرداد 1341 ، باقرزاده بقا ، مشهد ) سعدى مىگويد :
هركه نان از عمل خويش خورد
منّت حاتم طايى نبرد
در شمارهء 9 سال چهارم « مكتب اسلام » ، اشعار ذيل را به انورى نسبت مىدهد :
آلودهء منّت كسان كم شو
تا يكشبه بر وثاق تو نان است
اى نفس به رشتهء قناعت شو
كآنجا همه چيز نيك و ارزان است
تا بتوانى حذر كن از منّت
كاين منّت خلق كاهش جان است
چندان كه مروت است در دادن ( 1 )
در ناستدن هزار چندان است
ايضاً فرخى مىگويد : . . . رجوع شود به ورقهء فقر عيب نيست .
ايضاً رجوع شود به ورقه هاى فلسفهء زهد و قناعت در ورقه هاى زهد .
هامش
( 1 ) بخشش