كند ، در صحنهء مبارزه با اقويا و در ميدان شكار صيدهاى كبير از حد تجاوز مىكند . ولى آدم ضعيف چون ميدان عمل خود را در برابر اقويا بسته مىبيند و مجالى براى هنرنمايى خود نمىبيند ، قدرت خود را هم كه مىخواهد ظاهر كند ، اين است كه نسبت به ضعيفها ظلم مىكند .
البته از همه قويتر آن كس است كه نه در مورد قوى و نه در مورد ضعيف ، از حد تجاوز نمىكند .
اثر ظلم بر ظالم :
ظلم به ظاهر بارى است و تحميلى است كه ظالم به مظلوم مىكند ولى در باطن و حقيقت و از نظر اثرى كه در واقع بر وجود ظالم مىگذارد ، تحميلى است كه ظالم بر خود مىكند . در قرآن مجيد سورهء طه ، آيهء 111 مىفرمايد : * ( و عنت الوجوه للحى القيوم و قد خاب من حمل ظلماً ) * يعنى ظالم خودش بار ظلم خويشتن را به دوش مىكشد . سعدى مىگويد :
دوران بقا چو باد صحرا بگذشت
خوبى و بدى و زشت و زيبا بگذشت
پنداشت ستمگر كه ستم برپا كرد
برگردن او بماند و بر ما بگذشت
ظلم ، محبت ظالم شرك خفى
رجوع شود به ورقهء شرك خفى .
قيام در برابر ظلم ، بسيارى از محرمات اوليه را مباح مىكند
از آن جمله غيبت است :
لايحب الله الجهر بالسوء من القول الَّا من ظلم .
ايضاً دربارهء شعرا :