زحمتكش نه لذت مىبرند و نه جذب بدنشان مىشود و نه توليد سلامت مىكند و نه توليد نشاط بعد از غذا مىكند ، غذاها هضم نشده و جذب نشده دفع مىشود ، اعصاب هاضمه خسته مىشود ، براى روح توليد ملالت مىكند ، هم ضرر مالى و هم نقص لذت خوردن و هم ضرر بدنى و هم ملالت دائم .
سعدى مىگويد :
سخن آنگه كند حكيم آغاز
يا سرانگشت سوى لقمه دراز
كه ز ناگفتنش خلل زايد
يا ز ناخوردنش به جان آيد
لاجرم حكمتش بود گفتار
لقمه اش تندرستى آرد بار
دستور دوم اين است : * ( و اذا اكلت فكل حلالًا و سمّ الله . . . ) * لقمه اگر حرام شد ، قساوت و ظلمت مىآورد . مولوى اشعار معروفى در مورد لقمه حرام دارد . سيدالشهدا به اهل كوفه فرمود : * ( فقد ملئت بطونكم من الحرام . ) * دستور سوم اين است كه زياد نخور و حديث پيغمبر را به يادآور كه فرمود : * ( ما ملأ ادمىّ وعاء اً شراً من بطنه . ) * در آيه قرآن است : * ( كلوا و اشربوا و لاتسرفوا . ) * مثنوى در اشعار معروف مىگويد :
تو چه دانى ذوق آب ديدگان
عاشق نانى تو چون ناديدگان
گر تو اين انبان ز نان خالى كنى
پر ز گوهرهاى اجلالى كنى
طفل جان از شير شيطان باز كن
بعد از آنش با ملك انباز كن
تا تو تاريك و ملول و تيره اى
دان كه با ديو لعين همشيره اى