اساس آزادى و عدالت و صلح جهانى شناسايى حيثيت ذاتى ( 1 ) كليه اعضاى خانواده بشرى است .
اين قسمت در حقيقت شامل سه نكته است : يكى اينكه بشر يك نوع حيثيت ذاتى دارد ، ديگر اينكه اين شخصيت قابل احترام كلى و عمومى است و شامل همه افراد عضو خانواده بشرى است و اساساً بشر مجموعاً يك خانواده را تشكيل مىدهند و همان طورى كه در يك خانواده احدى بر ديگرى نمىتواند ادعاى شرف ذاتى بكند در مجموعه عائله بشر نيز مطلب از همين قرار است . سوم اينكه اساس آزادى و عدالت و صلح جهانى مبتنى بر اين است كه شخصيت و حيثيت ذاتى بشر به رسميت شناخته شود . و البته از نظر ما دو مطلب اول صحيح است و مطلب سوم صحيح نيست .
ايضاً در مقدمه مىگويد :
عدم شناسايى و تحقير حقوق بشرى منتهى به اعمال وحشيانه اى گرديده است كه روح بشريت را به عصيان واداشته است .
مىخواهد بگويد جنگ و زدوخوردهاى عجيبى كه صلح جهانى و امنيت و آزادى جهانى را بر هم زده است معلول همين عدم شناسايى است ( 2 ) ، معلول اين است كه قومى يا فردى براى خود از نظر
هامش
( 1 ) ارزش واقعى و كرامت و احترام ذاتى و احترام به شخصيت انسانى
( 2 ) يعنى با تحقق اين شناسايى به وسيله تعليم و تربيت عميقى ريشه جنگ و استثمار بركنده مىشود . به نظر مىرسد كه اين توجيه يك تزوير عالمانه است و يك نيرنگ استعمارى است . خود تنظيم كنندگان مىدانند كه هرگز تعليم و تربيت و تلقين قادر نيست چنين آرزويى را برآورد ، داستان گربه تربيت شده و پادشاه و وزير است . عملًا تربيت شدگان اروپايى نشان دادند كه اين فرضيه يك فرضيه ايدئاليستى است .